Talking to Lionel Messi

  1. World Soccer: What’s your first football memory?

Lionel Messi: My first memories are from when I was very little, maybe three or four years old playing in my neighbourhood at home. I can picture myself with the ball at my feet from a very young age.

  1. Looking back on your first weeks and months at Barcelona, were they happy times or bad times?

Both. I was happy to be living in Barcelona and experiencing all those new things. On the other hand, it was hard to be so far away from people. I had to start again, new team-mates, new friends. I also couldn’t play at first because of injury and because there were problems with the paperwork. That start was hard.

  1. Who were your idols?

I always admired Pablo Aimar; he came from River and I followed him a lot.

  1. Did you have problems with people because you were small?

No, I never had any problems with my height. I was always the smallest kid, at school and in my teams.

  1. Is your playing style a result of your education at Barcelona?

My style of play has always been the same. From very young I just played this way. What is certainly true is that I learnt a lot in the youth system. The way we worked here was different. There was a lot of contact with the ball. I came from Argentina where we didn’t do anything like that.

  1. When you played for Barcelona in the first team for the first time, in the pre-season Joan Gamper Trophy, Fabio Capello described you as “a little devil”… 

It was incredible to hear that he had said that. He’s a coach who has won so much and it was very nice that he should say that about me.

  1. Why do you think Deco and Ronaldinho took you under their wing?

I don’t know. Right from the start I was lucky enough to have them by my side. I will be grateful to them for my whole life.

  1. You’re very careful about your diet now. Is there anything you miss eating?

There’s been a lot said about my diet but the change wasn’t as great as people made out. I eat the same as I used to, although there are some things that I now eat that I didn’t then, like fish.

  1. You set-up a lot of goals these days, as well as scoring them. Has your game changed? Were you more individualistic before?

I have never considered myself greedy, even if some people thought I was. I have grown as a player and learnt from those people who tried to help me improve.

  1. How do you live with the pressure of your position, with the fame and the constant eulogies? Are you self-critical?

Yes, very. I’m more critical with myself than anyone else is. I know when I have done well and when I have done badly. I don’t need anyone to tell me.

  1. Beyond the footballing aspects of your game, do you work physically? Do you spend a lot of time in the gym?  

I work on my weak points to try to prevent injuries and to always be at my best. I look after myself, but it’s not like I spend my whole life in the gym. I’m not a fan.

  1. What can you learn from your team-mates? Do any of them have skills you envy? Xavi, for example…  

He’s a great player. He never loses the ball, he has great vision and reads the game, he controls the rhythm and pace..

  1. It’s said that when you lose a game, even just in training, the best thing to do is not even to try to talk to you. Are you really such a bad loser?

The same as anyone in the dressing room. When you lose you get wound up and that’s a good thing because we all want to win, even in training. That means that our hunger for success doesn’t drop.

  1. Your next challenge will be the World Cup in Brazil…

Yes. Winning a World Cup is the ultimate prize and in Brazil it would be even greater.

  1. Pele, Diego Maradona, people are saying you may even be the best player of all time…

I try to improve every day. If people compare me to players like that, players who were greats and are still talked about today after they have retired, then that’s lovely. But I don’t think about that. I think about improving all the time and at the end of my career I’ll think about what I did. Then let people judge.

  1. You have just become a father for the first time. What if your son, Thiago, becomes a River Plate fan or a Rosario Central fan?

I don’t think that’s going to happen.

  1. Would you want him to become a footballer?

I want him to be what he wants to be. When he grows up he’ll get a feel for what he wants to do. I’ll be happy with that and so will his mum.

Γράφει η μαθήτρια του Β1, Θωμαή Τσιρώνα



Ποίο είναι το επάγγελμα που ασκείτε;

Ν: – Είμαι νοσηλεύτρια ΤΕ (απόφοιτος ΤΕΙ ), δουλεύω σε νοσοκομείο.

Δ: – Πως επιλέξατε αυτό το επάγγελμα;

Ν: -Δεν ήταν ακριβώς η πρώτη επιλογή μου, ήταν όμως στον τομέα που με ενδιέφερε. Ο λόγος που έμεινα ήταν ότι θεωρούνταν από τα επαγγέλματα που θα έβρισκες αμέσως δουλειά κάτι το οποίο ήταν πολύ σημαντικό για μένα τότε. Αν και μόλις τελείωσα οι συνθήκες άλλαξαν και σταμάτησαν οι προσλήψεις στα νοσοκομεία, βρήκα όμως δουλειά στον ιδιωτικό τομέα και μετά από 10 χρόνια διορίστηκα σε νοσοκομείο.

Δ: -Τι σας αρέσει σε αυτό το επάγγελμα;

Ν: – Αυτό που μου αρέσει είναι η προσφορά στον άνθρωπο και η ανταμοιβή που παίρνεις μέσα από αυτό.

Δ: -Ποια τα αρνητικά του επαγγέλματος;

Ν: – Δυστυχώς έχει αρκετά αρνητικά τα οποία απορρέουν κυρίως από τις συνθήκες της δουλειάς που απέχουν πολύ από τις ιδανικές. Τα νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα με αποτέλεσμα το υπάρχον προσωπικό να πρέπει να αντεπεξέλθει στον αυξημένο όγκο δουλειάς με εξαντλητικά ωράρια, χωρίς ιδιαίτερες αποδοχές και χωρίς αναγνώριση της δουλειάς του και στο χώρο της εργασίας και στην κοινωνία θα έλεγα.

Δ: -Τι θα θέλατε να αλλάξετε;

Ν:- Τις συνθήκες εργασίας να προσληφθούν νοσηλευτές ώστε να μπορούμε να παρέχουμε ποιοτικότερες υπηρεσίες , να βελτιωθούν τα ωράρια εργασίας και να αναγνωρίζεται η δουλειά μας.

Δ: – Είστε ευχαριστημένη από τις χρηματικές απολαβές;

Ν: -Όχι ιδιαίτερα, θεωρώ ότι είναι από το δύσκολά κι ευαίσθητα επαγγέλματα και δεν πληρώνεται ανάλογα σε σχέση με τις συνθήκες, ιδιαίτερα τα νυχτερινά και οι αργίες πληρώνονται ελάχιστα ώστε οι επιπλέον αποδοχές από αυτά δεν είναι καν κίνητρο για να τα κάνεις αν είχες την επιλογή.

Δ: -Θα συνιστούσατε σε ένα νέο να το επιλέξει ως επάγγελμα;

Ν:- Θα του έλεγα να το σκεφτεί πολύ καλά πριν το επιλέξει και να λάβει υπόψη του ότι είναι ένα δύσκολο επάγγελμα, ένα επάγγελμα προσφοράς , που έχει να κάνει με τον άνθρωπο το οποίο θα το ασκεί σε δυσμενείς συνθήκες, θα λείπει από την οικογένειά του νύχτες , Κυριακές , γιορτές και να το κάνει μόνο αν το αγαπά και όχι επειδή ίσως βρει πιο εύκολα δουλειά γιατί είναι από τα επαγγέλματα που ακόμα ίσως βρίσκεις εργασία έστω στον ιδιωτικό τομέα και υπάρχει ζήτηση και στο εξωτερικό. Δε θα ήθελα να τον αποτρέψω αλλά να το κάνει συνειδητοποιημένα.

Δ: -Αν σας δινόταν η ευκαιρία θα θέλατε να αλλάξετε; Τι θα επιλέγατε;

Ν: – Ναι, παρόλο που το αγαπώ έχω απογοητευτεί από τις συνθήκες εργασίας από τη μη αναγνώριση και την αντιμετώπιση στο χώρο της δουλειάς και γι’ αυτό σπούδασα και ψυχολογία που ήταν κάτι που με ενδιέφερε από μικρή, είναι κάτι που αγαπώ κι ελπίζω να μπορέσω να το ασκήσω και να αλλάξω επαγγελματική κατεύθυνση πάντα όμως σε ένα επάγγελμα που έχει να κάνει με τον άνθρωπο και τον ανθρώπινο πόνο είτε αυτός είναι σωματικός είτε ψυχικός.

Δ: – Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο για την επιλογή του επαγγέλματος;

Ν:- Θα τον συμβούλευα να επιλέξει με βάση τι του αρέσει , τι αγαπά, που είναι πιο ικανός αν είναι δυνατόν να το δει μέσα στις πραγματικές συνθήκες και όχι μέσα από την εικόνα που υπάρχει κοινωνικά που μπορεί να διαφέρει από την πραγματικότητα. Να μην επιλέξει κάτι μόνο για λόγους επαγγελματικής αποκατάστασης ειδικά σήμερα λόγω της οικονομικής κρίσης, γιατί ο χρόνος στην εργασία καλύπτει μεγάλο μέρος της ζωής μας κι αν κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει θα είσαι δυστυχισμένος και κακός επαγγελματίας. Να επιλέξει λοιπόν κάτι που αγαπά και θα βρει το δρόμο του.

Δ: – Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Ν: – Παρακαλώ, χαρά μου.

Τη συνέντευξη πήρε ο μαθητής του Β3, Τουρονίδης Δημήτριος

Συνέντευξη από μία φιλόλογο

  1. Ποιος ήταν ο λόγος για τον οποίο επιλέξατε το συγκεκριμένο επάγγελμα;

Μου άρεσαν πάντα τα φιλολογικά μαθήματα και ήθελα να ασχοληθώ με τη μελέτη τους. Επίσης με ευχαριστούσε η ενασχόληση με τα παιδιά και τους εφήβους και το όνειρό μου ήταν να μπορέσω να τους δώσω όχι μόνο τα απαραίτητα γνωστικά εφόδια αλλά και να διαμορφώσω την προσωπικότητά τους, έτσι ώστε να αποτελούν στο μέλλον άξια και ικανά μέλη της κοινωνίας.


  1. Ποιο είναι το ωράριό σας;

Δουλεύω πέντε μέρες την εβδομάδα στο σχολείο, αλλά οι ώρες που αφιερώνω για τη δουλειά μου στο σπίτι είναι πολύ περισσότερες. Αυτό έχει να κάνει με την προετοιμασία για τα μαθήματα και με τη διόρθωση των εργασιών των μαθητών μου.


  1. Ήταν εύκολο να βρείτε δουλειά; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;

Άργησα να διοριστώ στο Δημόσιο και αντιμετώπισα πάρα πολλές δυσκολίες στην αρχή, γιατί έπρεπε να δουλέψω μακριά από την πόλη μου και την οικογένειά μου και σε πολλά και διαφορετικά σχολεία.


  1. Θα σας άρεσε να κάνετε κάποια άλλη δουλειά;

Ίσως, αλλά πιστεύω ότι έχω διαλέξει μια δουλειά που με εκφράζει πολύ.


  1. Σας στήριξε ο σύζυγός σας, ιδιαίτερα στην αρχή, στην προσπάθειά σας αυτή;

Ο σύζυγός μου με βοήθησε πολύ στην αρχή της καριέρας μου, ιδιαίτερα όταν τα παιδιά ήταν πολύ μικρά και έπρεπε να τους αφιερώνουμε πολύ χρόνο. Με βοήθησε κυρίως στην ανατροφή των παιδιών και σε πολλά πρακτικά προβλήματα που προέκυπταν.


  1. Μεγαλώνετε τα αγόρια σας, αν έχετε, με την αντίληψη ότι θα πρέπει μελλοντικά στις δικές τους οικογένειες να στηρίζουν τις συζύγους τους στις επιλογές τους και να συμμετέχουν στην κοινή ζωή και στο μεγάλωμα των παιδιών τους;

Θεωρώ ότι, από τη στιγμή που εργάζονται και οι δύο γονείς, θα πρέπει να μοιράζονται και οι δύο τις δουλειές και να στηρίζει ο ένας τον άλλο στις επιλογές του, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει καμιά βοήθεια από τρίτα άτομα. Επίσης, πιστεύω ότι και για τα ίδια τα παιδιά είναι πολύ σημαντικό να έχουν κοντά τους και τους δυο τους γονείς.


  1. Θα συμβουλεύατε τα δικά σας παιδιά και γενικά τους μαθητές σας να ακολουθήσουν το επάγγελμά σας;

Θα τους έλεγα να κάνουν ό,τι πραγματικά τους ευχαριστεί και δίνει νόημα στη ζωή τους, αλλά να προσπαθήσουν να αποκτήσουν εφόδια μέσα από αντίστοιχες σπουδές.


Σας ευχαριστούμε πολύ για τον πολύτιμο χρόνο σας.


Δαμιανός Πολύζος, Β΄4

Επιστολή μαθητών στον Φιλοζωικό Όμιλο Σερρών


Σέρρες 20/4/15

Αγαπητοί εκπρόσωποι  της Φιλοζωικής Σερρών,

Είμαι σίγουρη ότι γνωρίζετε καλύτερα από όλους μας το ευρύ πρόβλημα των αδέσποτων ζώων και κυρίως των σκυλιών, που υπάρχει στον νομό μας. Ιδιαίτερα στην περιοχή όπου κατοικώ εγώ, τα σκυλιά αποτελούν κατοικίδιο για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ωστόσο όμως συνεχίζουν να υπάρχουν άνθρωποι που επιδιώκουν τον αφανισμό των αδέσποτων σκυλιών.

Η περιοχή ή μάλλον το χωριό που μένω λέγετε Οινούσα, και θεωρώ ότι η δράση  και η βοήθειά σας, μας είναι απαραίτητη και πολύτιμη, καθώς ορισμένοι άνθρωποι θεωρώντας τα σκυλιά βρόμικα και μολυσματικά ζώα, δεν τα σέβονται και τους φέρονται βίαια και άπρεπα. Δεν είναι λίγες οι φορές που βρέθηκαν σκοτωμένα από αμάξι, μικρά κουταβάκια στην μέση του δρόμου και σκυλιά ψόφια είτε από την έλλειψη τροφής, είτε από την κατανάλωση βλαβερών ουσιών τοποθετημένων σκόπιμα στην τροφή τους. Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό, αλλά ελεγχόμενο. Ωστόσο όμως θα έπρεπε να παρθούν κάποια μέτρα για να μπορέσει αυτός ο έλεγχος να μείνει υπαρκτός.

Κατά την γνώμη μου θα έπρεπε πρώτα να βρεθούν υποψήφιοι για  να πάρουν τα σκυλιά αυτά ως κατοικίδια, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν. Ακόμη, εάν αυτό δεν είναι πλήρως εφικτό, θα μπορούσαν ορισμένα θηλυκά  σκυλιά να υποστούν το εμβόλιο της «στείρωσης» έτσι ώστε να σταματήσει ο συνεχής πολλαπλασιασμός τους. Γνωρίζω ότι το μέτρο αυτό δεν είναι ιδιαίτερα ηθικά σωστό ως προς την χρήση, αλλά θα μπορούσε να μειώσει ως ένα βαθμό τον αριθμό των αδέσποτων  που υποφέρουν. Επιπλέον, καλό θα ήταν, πολλοί από εμάς να οργανώσουμε ένα είδος καθημερινού συσσιτίου για τα αδέσποτα, έτσι ώστε να μπορέσουν τουλάχιστον να ανακουφιστούν από τον κίνδυνο του θανάτου από τη πείνα. Τέλος, κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να διοργανωθούν εκδηλώσεις για την ευαισθητοποίηση των κατοίκων, έτσι ώστε να κατανοήσουν και να συνειδητοποιήσουν την υπεροχή των σκυλιών και να δείξουν κατανόηση στα προβλήματά τους. Ακόμη, μέσα από την συνειδητοποίηση θα ήτανε δυνατή και η συμμετοχή πολλών ανθρώπων ως εθελοντές για την φροντίδα αυτών των ζώων.

   Το πρόβλημα των αδέσποτων σκυλιών είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε όλο τον νομό κα η δράση της φιλοζωικής είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη καταπολέμηση του. Γι΄ αυτό κι εγώ απευθυνόμενη σε αυτήν, ζητώ βοήθεια για την περιοχή μου, δηλώνοντας ότι εμείς είμαστε πρόθυμοι να συμμετέχουμε εθελοντικά με οποιονδήποτε τρόπο για την επίλυση του προβλήματος.

Με τιμή,

Μπούσιου Κατερίνα

Επιστολή μαθητών στον κ.Δήμαρχο

Αγαπητέ κύριε Δήμαρχε,

Ονομαζομαι Κούμλελη Κωνσταντίνα, είμαι μαθήτρια της τρίτης τάξης γυμνασίου και γράφω με σκοπό να θίξω ένα σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα για το οποίο θα έπρεπε να αναπτυχθεί εθελοντική δράση στην περιοχή.

Αρχικά, εφόσον όλοι οι άνθρωποι μιας σύγχρονης πολιτισμένης κοινωνίας θεωρούνται ίσοι και απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν περιθωριοποιημένες ομάδες ανθρώπων, όπως αυτή των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Η κοινωνία πολλές φορές εκούσια ή ακούσια περιορίζει τη δυνατότητα αυτών των ανθρώπων να αναπτύξουν τις ικανότητες και τα ταλέντα τους. Τους θεωρεί αδύναμους και ανίκανους να ανταπεξέλθουν στη διεκπεραίωση διαφόρων εργασιών.

Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν καταλήγουν να νιώθουν άχρηστοι και ασήμαντοι. Ως αποτέλεσμα, η έλλειψη συνεισφοράς τους οδηγεί στην επιβάρυνση της ψυχοσωματικής τους κατάσταση και επομένως της υγείας τους. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος θα ήταν ωφέλιμο να οργανωθούν ειδικές ομάδες και εκτεταμένα σεμινάρια στα οποία άνθρωποι με διαφορετικές ανάγκες μπορούν να εκπαιδευτούν, να αποκτήσουν και να αναπτύξουν δεξιότητες πάνω στο αντικείμενο ενός επαγγέλματος.

Η δράση αυτή θα συμβάλλει στην ένταξη και την προσαρμογή τους στο σύνολο της κοινωνίας. Ωστόσο, απαραίτητη είναι η προσφορά βοήθειας από το δήμο μας για τη δημιουργία και την υλοποίηση αυτών των σεμιναρίων. Επιπλέον, αναγκαία προϋπόθεση είναι η εύρεση ενός αριθμού εθελοντών οι οποίοι θα προθυμοποιηθούν να αναλάβουν τον ρόλο των εκπαιδευτών συνεισφέροντας στο κοινωνικό σύνολο.Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να εκφράσω την ανησυχία μου για το κοινωνικό αυτό πρόβλημα. Ελπίζω να λάβετε σοβαρά υπόψη σας τις προτάσεις μου για την βελτίωση της κατάστασης.

Με εκτίμηση,

Κούμλελη κωνσταντίνα




Επιστολή μαθητών στον κ.Νομάρχη για το θέμα των προσφύγων

Κύριε Νομάρχη,

Θα θέλαμε με αυτή την επιστολή να σας μιλήσουμε για ένα σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί την περιοχή μας και να ζητήσουμε τη συνεργασία σας για την αντιμετώπιση του.

Όπως ήδη γνωρίζετε στην περιοχή μας δημιουργήθηκε πρόσφατα ένας καταυλισμός προσφύγων. Έτσι ψάξαμε στο διαδίκτυο συνεντεύξεις που είχαν πάρει δημοσιογράφοι και συζήτησαν μαζί τους για τα προβλήματά τους. Όπως διαπιστώσαμε, παρά τη βοήθεια που δόθηκε από την πολιτεία τα προβλήματα και οι ανάγκες τους δεν καλύπτονται επαρκώς. Αυτή η κατάσταση θα χειροτερέψει τον χειμώνα καθώς θα πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με το κρύο και τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Όμως δεν υποφέρουν μόνο από υλικές ελλείψεις. Ξεριζώνονται από τον τόπο τους χωρίς να γνωρίζουν την γλώσσα, την κουλτούρα αλλά και χωρίς χρήματα νιώθουν παρείσακτοι και απαισιόδοξοι.

Μετά από όλα αυτά που είδαμε και ακούσαμε αποφασίσαμε ότι δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι. Σκεφτήκαμε λοιπόν να προσφέρουμε εθελοντικά τις υπηρεσίες μας και να εργαστούμε με κάθε τρόπο για μια ζωή καλύτερη για τους πρόσφυγες.

Έχουμε πολλές ιδέες. Για παράδειγμα θα μπορούσαμε να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία, κυρίως την τοπική για να συγκεντρώσουμε αγαθά. Επίσης θα μπορούσαμε να αγοράσουμε παιχνίδια για τα παιδιά των προσφύγων. Κάτι ακόμη που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να προσλάβουμε μια εταιρεία καθαρισμού για να συντηρεί σε καθαρές συνθήκες τον τόπο διαμονής τους. Όλα αυτά θα μπορούσαν με τη βοήθειά σας να επιτύχουν.

Ελπίζουμε  ότι δεν θα αδιαφορήσετε στην πρότασή μας και θα βοηθήσετε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Περιμένουμε απάντησή σας.

Αριάδνη Παλάζη, Γ1-3ο Γυμνάσιο Σερρών


Η Διεθνής Αμνηστία είναι μια μη-κυβερνητική οργάνωση που επικεντρώθηκε στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στην οργάνωση αυτή ανήκουν πάνω από επτά εκατομμύρια μέλη και υποστηρικτές σε όλο τον κόσμο. Ο δεδηλωμένος στόχος της οργάνωσης είναι «να διεξάγουν έρευνες και δράσεις για την πρόληψη και τον τερματισμό των σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και να απαιτούν δικαιοσύνη για εκείνους των οποίων τα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί».Η Διεθνής Αμνηστία ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1961 αφού προηγήθηκε η δημοσίευση του άρθρου «Οι ξεχασμένοι κρατούμενοι» από τον δικηγόρο Πίτερ Μπένενσον.

Η Αμνηστία στρέφει την προσοχή της στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων καθώς και στις εκστρατείες για τη συμμόρφωση με τους διεθνείς νόμους και κανόνες. Δουλεύει για να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη και να ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις που επιτρέπουν στις καταχρήσεις να λαμβάνουν χώρα. Στον τομέα των διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων η Αμνηστία έχει την μεγαλύτερη ιστορία και την ευρύτερη αναγνώριση του ονόματος. Απονεμήθηκε το 1977 το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για την «εκστρατεία κατά των βασανιστηρίων» και το βραβείο των Ηνωμένων Εθνών στον τομέα των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 1978.

Κωνσταντίνα Κούμλελη, Γ!